It's a ployd View my profile

 
 
 
คิดถึงไดอารี่จังเลย
 
เดือนกว่าๆแล้วที่ฉันย้ายมาอยู่หอ
การเป็นเด็กปีหนึ่งนี่มัน ...
มีหลายความรู้สึกจริงๆ
แปลกนิดหน่อย เหมือนมาอยู่ค่าย
จบค่ายก็กลับบ้าน อะไรทำนองนั้น
 
คำว่าค่ายนี่มัน ... 
ความลำบากกันดารจะผุดขึ้นมาเป็นอันดับแรกๆในสมอง
ซึ่งมันก็ใช่ ฮ่าาาาา
ก็แหงละ ไม่มีที่ไหนสบายเท่าที่บ้านอีกแล้ว.
 
ตื่นเต้นดีเหมือนกันนะ
ไม่รู้จักใครสักคนแต่ก็ต้องมาร่วมชะตากรรมชีวิตด้วยกัน
ความซวยอีสออลอะราวน์มาก
แต่บางเรื่องก็คงต้องปล่อยให้มันเป็นไป
 
ศิลปากร วิทยาเขตสารสนเทศเพชรบุรี
.....
มีด้วยหรอ ?
 
นี่คือคำถามแรกที่ผู้คนมักจะพูดขึ้นมาเมื่อได้ยินคำนั้น
เออใช่ มันมีด้วยหรอ ....
มีดิ อยู่ในป่าในเขาด้วยนะ มีทะเลด้วยแหละ ก็อยู่ชะอำนี่นา
วิทยาเขตนี้เรียนกันแค่สามคณะเอง
แต่เด็กก็ล้นใช่ย่อยนะ
ที่เที่ยวอะหรอ ไม่ต้องพูดถึง
ใกล้สุดก็คงจะเป็นหัวหินนั่นแหละ ประมาณ 20 กิโล
แต่ใกล้แบบนั่งรถเมล์ไปได้นี่ ไม่น่าจะมี
เอางี้ดีกว่า มีรถเมล์รึเปล่า ? 555555555
 
เห็นอยู่ในป่าในเขาแบบนี้ อาหารการกินนี่ไม่ใช่เล่นๆนะบอกเลย
อยู่มาเดือนกว่าๆแล้วขึ้นสามโลอะ ทำได้ไง ....
จากเด็กไดเอทกินคลีน ตอนนี้ตีสองก็ยังคงกินไม่หยุดปาก
คือของกินเยอะมาก อร่อยมากด้วย
การันตีเลยว่า อาหารการกินไม่กันดารเท่าโลเคชั่น
 
แต่จะว่าไป บรรยากาศที่นี่บางประเทศยังต้องยอม
มองไปทางไหนก็เจอภูเขาเรียงตลอดแนว
วิวสวยมากๆ มากกว่าคำว่าสวยมากๆ คือคำว่าอะไรดีล่ะ
คือมันสวยจริงๆนะ.
ที่อื่นอาจจะสวยกว่า แต่ฉันมาจากที่ที่มันวุ่นวายขนาดนั้น
มาเจออะไรแบบนี้ก็คงต้องหลงเป็นธรรมดา
สวยไม่พอ อากาศยังดีอีกด้วย
อากาศบริสุทธิ์อย่างที่กรุงเทพหาไม่ได้แน่นอน
ยืนบนดาดฟ้าตึกใบหยกก็ยังไม่เจออากาศดีๆแบบนี้เลย
มาอยู่ที่นี่นะ พูดคำว่าอากาศดีจังเลย
พูดว่าวิวสวยจังเลย วันละเป็นร้อยๆรอบได้
 
ชอบที่นี่มาก
กลับบ้านทีไรหงุดหงิดรถติดทุกที
อยู่ที่นี่สโลว์ไลฟ์มากจริงๆ
ตื่นสายๆ ปั่นจักรยานไปเรียน
ไม่ต้องเจอรถติด ความวุ่นวาย
สบายมากจริงๆ
 
ถึงมันจะกันดารนิดหน่อย ช่วงแรกๆอาจจะทุลักทุเลไปบ้าง
แต่พอถึงตอนนี้ ฉันเริ่มจะปรับตัวเข้ากับที่นี่ได้บ้างแล้วล่ะ
เปิดใจ เปิดโลกให้กว้างขึ้น 
ทำให้รู้ว่า จริงๆแล้ว ความแปลกใหม่ไม่ใช่สิ่งที่น่ากลัวเสมอไป
ลองค้นหามันดูสิ อาจจะเจออะไรดีๆก็ได้นะ 
 
:)
 
 
 
 
 
ป . ล .
 
ไม่ได้อัพบล็อกมาจะเดือนนึงแล้ว
คิดถึงพื้นที่ระบายตรงนี้มากๆ
คิดถึงการนั่งคุยกับตัวเอง การทบทวนตัวเอง
จริงแล้วอยากอัพตั้งแต่วันแรกๆที่เข้าหอแล้ว
แต่ไม่มีเวลาจริงๆ ปีหนึ่งนี่ก็รับน้องกันกระจุยกระจาย
การบ้านก็ไม่ใช่เล่นๆ เวลาชีวิตเปลี่ยนตัลปัตรไปหมด
งานหนักมากๆ (กอไก่ล้านตัว) แต่ก็ทำใจ คณะเกี่ยวกับการออกแบบ
การไม่ได้นอนถือเป็นเรื่องปกติ (แต่ถ้าให้ดีก็ขอนอนบ้างเถอะ)
อยากจะอัพรูปบรรยากาศที่นี่มาก มันสวยมากจริงๆนะ
เดี๋ยวเอนทรี่หน้าจะโชว์วิวสวยๆ กับของกินอร่อยๆ
เด็กศิลปากรใช้ชีวิตสมถะกันมากจริงๆ ชอบตรงนี้
สังคมที่นี่ก็ดีมากๆด้วย ตอนนี้ลงตัวทุกอย่าง
ยกเว้นการนอน ... แฮ่ 
แล้วเจอกันใหม่ เมื่อได้รับการพักผ่อนที่พอเพียง
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
อะแถม
 
 
 
 
 
 
 
 
 
:)
 
 
 
 
 
 
 
 

Comment

Comment:

Tweet

อ่านแล้วเคลิ้มอยากกลับไปเรียนอีก ^^

ช่วงวัยในรั้วมหาวิทยาลัย เป็นช่วงเวลาที่หอมหวานชวนให้นึกถึงเสมอ ยิ่งบรรยากาศอย่างที่ จขบ. บันทึกไว้นี้ มันสุดยอดมากกกก (ก ไก่ สองล้านตัว)

ตักตวงเวลาดีๆ ให้เต็มที่นะครับ

เอาไว้นึกถึงอีก 20 ปีข้างหน้า ^^ เหมือนผม!

ภาพสวยมาก ๆ เลยจ้า

กรุงเทพ วิวแบบนี้หาไม่ค่อยเจอหรอก ยกเว้นไปสวน ^^

#2 By Pam : The lonely tourist on 2015-10-01 08:59

ชอบของแถมภาพที่สองมาก(กอไก่สองล้านตัวนะ)confused smile Hot! Hot!

#1 By สะเลเต on 2015-09-15 21:01